Hayatta Hiçbir Şeyi Ertelemeyin...

      Tavşan dağa küsmüş, dağın haberi olmamış. Dağın haberi mi olmamış yoksa haber almak mı istememiş. Tavşanın küsmesi için haklı sebepleri varken, dağın da anlamamazlıktan gelmek için haklı sebepleri olduğunu öğrenmiş.

        İnsan çevresinde bu kadar duyarsız ve anladığı halde saf ayağına yatan var mıdır diye düşünürken var olduğunu en yakından keşfetmiş.

        Tavşan sıkıntıdan ezilirken en yakını olan dağdan medet ummuş, fakat dağ hiç oralı olmamış. Bunu fark eden tavşan sıkıntının içinde tamamen kaybolmuş. Her gün daha çok acı çekiyormuş. Kendi sıkıntısına mı üzülsün yoksa dağın yaptığı duyarsızlığa mı üzülsün ikisi arasında kısıp kalmış.

        Bir de üstüne dağda, tavşana kendisiyle ilgilenmediği söyleyerek başkalarına hayıflanmaya başlamamış mı? Dağın görmezlikten gelmesi, tavşana her şey normalmiş gibi devam etmesi, fakat başkasından da ona hayıflandığını duyması, artık canına tak ettirmiş. Çaresizlik içinde kıvranan tavşan, bu iş böyle olmayacak diye düşünüp dağla konuşmaya karar vermiş.

        Tavşan ve dağ yolda karşılaşmışlar. Dağ yine hiçbir şey yokmuş gibi konuşmaya başlamış. Tavşan da gayet sakin konuşmaya devam etmiş. Derken dağ, tavşana hiç benim yanıma gelmiyorsun, benim yollarımı unuttun nerdeyse diye hayıflanmasını söylemiş. Tavşan da avcıların onun peşinde olduğunu, çok bunalttıklarını ve aylardır hiç rahat vermediklerini söylemiş. Ve ona darıldığını, senin gibi görkemli bir dağın yanında olup, yamacına almasını çok beklediğini ve almadığı için hayatta tek başına kaldığı için çok yorgun ve kalbi kırık bir şekilde yaşadığını söylemiş. Dağ hak vermiş ama yanında olsam da ne değişecekti ki, her şey yine aynı devam edecekti demiş. Tavşan da hiçbir şey yapamasan da görkemin yeterdi demiş.

        Derken aradaki kırgınlıklar, hayıflanmalar bu konuşmayla sona ermiş. Konuşma işe yaramış ve dağ bütün yamacını açıp, tüm görkemliliğiyle avcıların karşısına durmuş. Bundan korkan avcılar tavşanın peşinden daha fazla gitmeyi bırakmışlar. Tavşan da mutlu, mesut ve neşeli hayatına geri dönmüş. Ve dağla aralarından su sızmıyormuş.

        Hayatta hiçbir şeyi ertelemeyin. Erteledikçe kuruntular, fitneler, kırgınlıklar artar artar artar ve çözülemeyecek boyuta gelir. ‘Dağ gibi büyür.’ Derler ya öyle olur.

        Kime karşı ne düşünüyorsak ve ne hissediyorsak olur çerçevesinde her şeyi zamanında söyleyelim. Ve bütün olumsuzluklar hayatımızdan gönderelim…