Tavşan dağa küsmüş, dağın haberi olmamış. Dağın haberi mi olmamış yoksa haber almak mı istememiş. Tavşanın küsmesi için haklı sebepleri varken, dağın da anlamamazlıktan gelmek için haklı sebepleri olduğunu öğrenmiş. İnsan çevresinde bu kadar duyarsız ve anladığı halde saf ayağına yatan var mıdır diye düşünürken var olduğunu en yakından keşfetmiş. Tavşan sıkıntıdan ezilirken en yakını olan dağdan medet ummuş, fakat dağ hiç oralı olmamış. Bunu fark eden tavşan sıkıntının içinde tamamen kaybolmuş. Her gün daha çok acı çekiyormuş. Kendi sıkıntısına mı üzülsün yoksa dağın yaptığı duyarsızlığa mı üzülsün ikisi arasında kısıp kalmış. Bir de üstüne dağda, tavşana kendisiyle ilgilenmediği söyleyerek başkalarına hayıflanmaya başlamamış mı? Dağın görmezlikten gelmesi, tavşana her şey normalmiş gibi devam etmesi, fakat başkasından da ona hayıflandığını duymas...
Madam Buke'nin dünyasına hoşgeldiniz...