Hiç ummadığımız anda ummadığımız olaylarla karşılaşmak... Hiç olmaz hatta yakınınızdan bile geçmez diye düşüneceğiniz şeyler, hatta ‘Bunun hayatımda olması imkansız.’ diyeceğiniz şeyler bile bir anda burnumuzun dibinde bitebiliyor. Bu yüzden durumumuz ve hayatımız hep aynı şekilde yön verecekmiş gibi düşünüp yaşamamak lazım. Çünkü her an bizi nereye sürükleyeceğini bilemiyoruz. Bu demek değil ki hayattan tamamen kopup, felaket ne zaman gelecek diye beklemek. Hayatımızın olağandan daha güzel yaşamalı ama her zaman hayatın da polyana gibi olmayacağının idrakine vararak hareket etmeliyiz. Sorunda zaten bu değil mi? Hep mükemmel giderken, birden ters düz olunca, ne yapacağını bilmez hale gelmekten kaynaklanmıyor mu tam olarak hayatı idrak edememek? Sarhoş gibi olup, nefes alamıyormuş gibi olmuyor muyuz? Sanki sadece bu olanlar bizim üzerimizdeymiş gibi hissediyoruz. Suçlamaya başlıyoruz. Mutlaka bir günah keçici bul...
Madam Buke'nin dünyasına hoşgeldiniz...